2018-8
REDEMPTORISTEN IN INDONESIE
Ambassadeur en collectant
Dit jaar vragen wij steun voor een project van de redemptoristen in Indonesië, op het eiland Sumba. De basisschool in Prai Kundu heeft dringend nieuwe toiletten nodig. Driehonderd leerlingen en leerkrachten gebruiken al jaren samen twee toiletten. In het vorige nummer schreven we erover.
In het redemptoristenklooster in Bonn woont de Indonesische pater Jack Umbu Warata. Hij is verantwoordelijk voor de inzameling en verantwoording van giften voor projecten.. Op een zonnige nazomerse dag bezocht ik hem op zijn kantoor.In de werkkamer van pater Jack proef je de sfeer van Sumba. Op een muurkast staan veel voorwerpen van dat eiland en aan de muren hangen herinneringen aan Indonesië. Pater Jack is niet nostalgisch: “Het meeste is meegekomen met mijn voorganger. Ik ben nu vijf jaar hier en heb eerst veel tijd besteed om Duits te leren. Ook heb ik een pastoraal jaar gevolgd om het pastorale werk in Duitsland te leren en te begrijpen. Het is hier allemaal zo anders dan in Indonesië.”
Pater Jack heeft de fondswerving voor ‘de missie’ twee jaar geleden overgenomen. “Ik moet zorgen voor goede projectbeschrijvingen, zodat financiële instellingen en particuliere gevers weten waar in Indonesië nood aan is. Sumba is een arm eiland; daarom wonen en werken veel redemptoristen juist daar. Ik vind het heel belangrijk om alle mensen die een gift doen, een bedankbrief te sturen. Onlangs is er in Alhlen, een plaats ten noorden van het Ruhrgebied, een familiefeest geweest en zo’n dertig mensen hebben 50 tot 100 euro gegeven. Allemaal krijgen ze van mij een bedankbrief. Maar ook moeten de mensen via verslagen en foto’s zien, dat hun geld goed besteed is.”
Pater Jack zegt van zichzelf: “Ik begrijp waarom ik gevraagd ben voor dit belangrijke werk in Duitsland. Ik heb mijn hele leven al met geld te maken gehad. Als priesterstudent beheerde ik altijd wel een of andere kleine kas. Daarna werkte ik als penningmeester op een internaat en ben ik jarenlang betrokken geweest bij de financiële administratie van een koepel van dertien redemptoristenscholen. Trouwens, jullie project van de basisschool Prai Kundu valt ook onder die stichting. Ik weet zelf hoe nodig dat geld daar is.”
Het leven in Duitsland was in het begin wel een grote verandering. “Het kost tijd om je aan te passen. Ik ben goed opgevangen door de veel oudere medebroeders in het klooster van Bonn – de meesten zijn boven de tachtig – en ik kreeg vooral veel steun van de jongeren van de naast het klooster gelegen middelbare school en gymnasium, het CoJoBo. Zonder hun hulp had ik bijvoorbeeld mijn rijbewijs niet in één keer kunnen halen!”
Het is niet alleen maar geld voor Indonesië waar het om draait in het leven van pater Jack. “Ik doe ook pastoraal werk, bijvoorbeeld weekend-assistenties in parochies. En in een aantal scholen doe ik regelmatig de ‘schoolmis’. Ja, dat hebben we in Duitsland nog op katholieke middelbare scholen. Het is heerlijk om met jonge mensen om te gaan.”
De noden in Sumba zijn groot en er is weinig geld. Pater Jack heeft enige voorkeuren bij de projecten, hoewel hij zich voor alles inzet. “Persoonlijk vind ik de opleiding heel belangrijk. In eerste instantie de priesteropleiding om de kerk verder op te bouwen, zodat ze de mensen kan dienen. Maar ook het gewone onderwijs om jongeren goed op te leiden en toekomst te bieden. Zelf zou ik niet geworden zijn wie ik ben, als ik niet met financiële steun uit Duitsland had kunnen studeren. We zoeken daarom bijvoorbeeld ook verbindingen tussen scholen hier en daar.”
Pater Jack geeft ook aandacht aan het maken van allerlei jaarverslagen (“die moeten tegenwoordig mooi vormgegeven worden met goede foto’s”) en aan het kwartaalblad IKAN. “Ikan betekent ‘vis’ in het Indonesisch en dat is een oude christelijke verwijzing naar Jezus Christus. Het blad is dus een soort geloofsbelijdenis van verbondenheid tussen christenen daar en hier.”
Pater Jack is nu twee jaar missieprocurator – zo heet zijn werk officieel en ook een soort ambassadeur. “Gebruikelijk is om dit werk minstens vijf jaar te doen. Dan zien we wel weer verder. Het is fijn dat ik dit werk voor mijn medebroeders en landgenoten in Indonesië kan combineren met pastoraal werk hier in Bonn.”
Nog even over het project van toiletten voor de basisschool. Pater Jack: “De grote regentijd komt er nu aan en dan kan er eigenlijk niet gebouwd worden. Ik verwacht dat we pas in het nieuwe jaar met de toiletten aan de gang kunnen.” Dat geeft ons hier in Nederland en Vlaanderen nog de tijd om tot het einde van het jaar geld in te zamelen. Pater Jack en zijn medebroeders zijn heel dankbaar voor alle gaven, en “alles wat boven de benodigde 5000 euro gegeven wordt, krijgt een goede bestemming op een van onze andere scholen op Sumba.”
Jelle Wind